Bieguny magnetyczne, zwane "enes" i zapisywane jako "ns", są punktami w magnesie, gdzie siła pola magnetycznego osiąga swoje maksimum.
Symbol N reprezentuje biegun północny magnesu, podczas gdy S odpowiada biegunowi południowemu każdego magnesu. Jeśli do magnesu neodymowego zbliży się drugi magnes tymi samymi biegunami, dojdzie do odpychania. Natomiast połączenie magnesów przeciwnymi biegunami skutkuje przyciąganiem.
Już w starożytności odkryto pewną interesującą regułę - niektóre obiekty wabią inne przedmioty. Z uwagi na materiał, z jakiego wykonany jest dany przedmiot, magnes przyciąga wszystkie obiekty wykonane z żelaza lub mieszanki metali z rodziny ziem rzadkich, które reagują na pole magnetyczne.
Ponadto, zauważono, że każdy przedmiot wykonany z żelaza może zyskać dodatkowe właściwości magnetyczne, będąc w obrębie silnego magnesu. Jednak nigdy nie osiągać na stałe właściwości magnetycznych, o ile będą poddane na długotrwałe działanie silnego pola magnetycznego.
Tak oto można stworzyć na przykład silny magnes neodymowy.