INFO:

Najsilniejsze magnesy neodymowe klasy N52 już dostępne w magazynie.

Zamów do 14:00 - wyślemy paczkę jeszcze dzisiaj.

Uchwyty magnetyczne do poszukiwań podwodnych – sprawdź nową ofertę.

Nie wiesz co wybrać? Zadzwoń do nas – pomożemy w doborze.

Pamiętaj! Silne magnesy wymagają ostrożności. Przeczytaj nasze poradniki.

Kalkulator doboru magnesu neodymowego

Udźwig z katalogu to wartość laboratoryjna. Tu policzysz, ile magnes utrzyma u Ciebie.

Parametry magnesu

Warunki pracy

Uzupełnij wymiary i warunki pracy po lewej, a pokażemy realny udźwig oraz to, który parametr zabiera najwięcej siły.

Wynik jest szacunkiem inżynierskim opartym na modelu fizycznym, a nie pomiarem konkretnego egzemplarza. Nie stanowi podstawy do doboru mocowań tam, gdzie awaria zagraża zdrowiu lub życiu — do podnoszenia i zabezpieczania ładunków stosuje się certyfikowany osprzęt z atestem.

Dlaczego magnes trzyma słabiej, niż napisano w tabeli

Udźwig podawany w katalogach to wartość zmierzona w warunkach idealnych: magnes przylega całą powierzchnią do grubej, gładkiej i czystej płyty stalowej, w temperaturze pokojowej, a siła działa prostopadle do powierzchni. Każde odstępstwo od tego układu obniża wynik — czasem kilkukrotnie.

Szczelina jest najbardziej kosztowna

Warstwa lakieru, folia, farba proszkowa czy nierówność powierzchni tworzą szczelinę powietrzną. Magnes na płycie stalowej zachowuje się jak układ z obrazem magnetycznym, więc szczelina wchodzi do obwodu podwójnie, a siła spada z kwadratem indukcji. Już 1 mm odstępu potrafi zabrać około 30% udźwigu, a 2 mm — ponad połowę. Dlatego magnes przyklejony na warstwie kleju trzyma wyraźnie słabiej niż ten sam magnes na gołej stali.

Cienka blacha nie przyjmie całego strumienia

Stal musi mieć czym przewodzić strumień magnetyczny. Jeśli blacha jest zbyt cienka, wchodzi w nasycenie i część pola ucieka na zewnątrz. Praktyczna zasada: grubość stali powinna wynosić co najmniej jedną czwartą wymiaru charakterystycznego magnesu. Magnes ⌀20 mm chce więc około 5 mm stali — na blasze 1 mm utrzyma ułamek wartości katalogowej.

Kierunek obciążenia zmienia wszystko

Wartość z tabeli dotyczy odrywania prostopadle do powierzchni. Jeśli ciężar wisi wzdłuż powierzchni, pracuje tarcie, a nie siła magnetyczna — realnie zostaje około jednej piątej udźwigu. Najgorszy przypadek to oddzieranie za krawędź: magnes odchodzi punktowo i wystarcza znikomy ułamek siły.

Temperatura: strata odwracalna i nieodwracalna

Indukcja remanencji spada o około 0,12% na każdy stopień powyżej 20 °C, a ponieważ siła zależy od kwadratu indukcji, strata jest mniej więcej dwukrotnie większa. To zjawisko odwracalne — po ostygnięciu magnes wraca do formy. Gorzej, gdy przekroczysz maksymalną temperaturę pracy klasy: standardowe magnesy N pracują do 80 °C, a powyżej tracą moc trwale. W wyższych temperaturach potrzebujesz wersji z sufiksem H, SH lub UH.

Zapas bezpieczeństwa nie jest opcjonalny

Warunki rzeczywiste są zmienne: powierzchnia się brudzi, temperatura waha, montaż nigdy nie jest idealny. Przyjęcie zapasu 3× to rozsądne minimum dla zastosowań statycznych. Przy drganiach, obciążeniu dynamicznym lub sytuacjach, w których oderwanie magnesu byłoby groźne, zapas powinien być większy — a najlepiej użyć rozwiązania z mocowaniem mechanicznym.

Najczęstsze pytania o dobór magnesu

Tabela podaje udźwig w warunkach idealnych: gruba, czysta stal, zerowa szczelina, temperatura pokojowa i obciążenie prostopadłe. Kalkulator uwzględnia Twoje warunki, więc wynik jest niższy — i bliższy temu, co zobaczysz w praktyce.

Dla zastosowań statycznych na czystej stali rozsądne minimum to 3×. Przy drganiach, obciążeniu zmiennym lub montażu na zewnątrz warto przyjąć 5×. Jeśli oderwanie magnesu mogłoby kogoś zranić, magnes nie powinien być jedynym zabezpieczeniem.

W przybliżeniu tak, o ile są dostatecznie od siebie oddalone i każdy ma pod sobą wystarczająco grubą stal. Magnesy postawione blisko siebie wzajemnie zaburzają swoje pole, więc suma bywa niższa od prostego mnożenia.

Do pewnego momentu. Powyżej proporcji wysokości do średnicy około 0,7 przyrost udźwigu wyraźnie zwalnia — dokładanie wysokości przestaje się opłacać. Zwykle taniej i skuteczniej jest zwiększyć średnicę niż wysokość.

Około 30–35% większy udźwig przy tych samych wymiarach. To realna różnica, ale mniejsza niż strata wynikająca z 1 mm szczeliny czy montażu na cienkiej blasze. Najpierw popraw warunki montażu, dopiero potem sięgaj po wyższą klasę.

Nie w tej formie. Do podnoszenia stosuje się certyfikowane chwytaki magnetyczne z atestem i mechanizmem załączania, projektowane i badane pod kątem bezpieczeństwa. Zwykły magnes neodymowy nie jest osprzętem dźwigowym.

Każda klasa ma maksymalną temperaturę pracy: standardowe magnesy N wytrzymują do 80 °C, klasy M do 100 °C, H do 120 °C, SH do 150 °C, a UH do 180 °C. Poniżej tej granicy strata jest odwracalna — magnes wraca do pełnej siły po ostygnięciu. Powyżej granicy dochodzi do trwałego rozmagnesowania, które nie cofa się po schłodzeniu.

Udźwig katalogowy to wynik pomiaru w warunkach laboratoryjnych: gruba czysta stal, zerowa szczelina, 20 °C, siła prostopadła do powierzchni. Udźwig rzeczywisty uwzględnia Twoje warunki montażu — grubość i stan blachy, szczelinę, temperaturę i kierunek obciążenia — i w praktyce niemal zawsze jest niższy, czasem kilkukrotnie.

Obciążenie prostopadłe to odrywanie magnesu na wprost od powierzchni — to dla niego podawana jest wartość katalogowa. Obciążenie ścinające to sytuacja, gdy ciężar próbuje przesunąć magnes wzdłuż powierzchni, do której jest przyklejony — wtedy pracuje głównie tarcie, a nie siła magnetyczna, i realny udźwig spada do około jednej piątej wartości katalogowej.

Chcemy liczyć odwiedziny w Google Analytics — to wymaga ciasteczek, więc pytamy o zgodę. Bez zgody nie zapisujemy niczego poza Twoim wyborem, i to lokalnie w przeglądarce (localStorage), nie w cookie. Mapa Google na stronie kontaktu ładuje się z serwerów Google (Google Ireland Limited) dopiero po Twoim kliknięciu. Polityka cookie · Ustawienia prywatności