Magnes neodymowy zanurzony w wodzie albo zostawiony na deszczu zachowuje się inaczej niż ten sam magnes w suchym pomieszczeniu. Rdzeń jest w większości neodymem, więc reaguje na wilgoć znacznie szybciej niż stal czy aluminium, a wybór powłoki decyduje o tym, czy magnes przetrwa sezon nad wodą, czy zniszczy się w kilka tygodni.
Dlaczego woda jest dla magnesu gorsza niż powietrze
Rdzeń magnesu neodymowego to w 65–70% neodym, metal bardzo aktywny wobec tlenu i wody. Bez powłoki rdza pojawia się w wilgotnym powietrzu w ciągu godzin, a w słonej wodzie w kilka minut. To dlatego magnes zwykły, trzymany w suchej szufladzie latami, i magnes zanurzony w jeziorze na jedno popołudnie starzeją się w zupełnie innym tempie – woda przyspiesza korozję rdzenia o rzędy wielkości szybciej niż sama wilgoć w powietrzu.
Powłoka do wilgoci, powłoka do wody: epoksyd kontra nikiel
Powłoka niklowa NiCuNi (nikiel-miedź-nikiel) jest twarda i dobrze znosi tarcie oraz częste przekładanie, ale przy uderzeniu potrafi odpryskiwać, a wtedy rdzeń w tym punkcie zostaje odsłonięty. Powłoka epoksydowa jest grubsza i mniej krucha, dlatego lepiej sprawdza się w wilgoci, kondensacji i przy kontakcie z wodą – łatwiej ją zarysować albo przetrzeć, ale nie odpada płatami tak jak nikiel. Sam wybór powłoki nie zamienia magnesu w element w pełni wodoodporny – to zabezpieczenie dodatkowe, nie gwarancja szczelności, opisujemy to szerzej w poradniku o powłokach magnesów neodymowych.
Woda słona i basenowa – dlaczego chlor i sól to osobny problem
Kwasy i preparaty chlorowe atakują nikiel i cynk chemicznie, nie tylko mechanicznie, dlatego basen bywa trudniejszym środowiskiem niż zwykłe jezioro. W słonej wodzie i na morzu standardem jest powłoka cynk-nikiel dodatkowo wzmocniona warstwą epoksydową – sama warstwa cynku z niklem nie wystarcza tam, gdzie sól działa stale i intensywnie. Przy pracy pod wodą albo w mgle solnej sama powłoka to za mało: rozwiązaniem jest magnes zamknięty w obudowie z tworzywa lub stali nierdzewnej, w której powłoka pełni już tylko rolę zabezpieczenia dodatkowego.
Wędkowanie magnetyczne: obudowa, oczko, co się zużywa najszybciej
W wędkowaniu magnetycznym magnes pracuje w pełnym zanurzeniu i regularnie ociera się o dno, kamienie oraz wyławiane przedmioty, dlatego liczy się przede wszystkim szczelna obudowa, nie sama powłoka rdzenia. Oczko do mocowania liny to element metalowy najbardziej narażony na tarcie i korozję, bo pracuje na styku wody, liny i ciągłego naprężenia. Do doboru kształtu i rozmiaru rdzenia pod konkretne zastosowanie, w tym magnesy z otworem montażowym, pomocne są magnesy pierścieniowe z otworem, a orientacyjną siłę przyciągania sprawdzisz w kalkulatorze doboru magnesu.
Na zewnątrz bez zanurzenia – plandeki, tablice, mocowania pod zadaszeniem
Magnes mocujący plandekę, tablicę reklamową czy element pod zadaszeniem nie jest zanurzony, ale i tak pracuje w deszczu, wilgotnym powietrzu i wahaniach temperatury, które sprzyjają kondensacji. Do takich zastosowań typowym wyborem jest powłoka cynk-nikiel albo epoksyd z poliuretanem – trwałość epoksydu szacuje się na 3–8 lat, a cynku z niklem na 10–20 lat, w zależności od intensywności ekspozycji. Jeśli magnes ma na stałe pozostać na zewnątrz, warto też sprawdzić dobór mocowania opisany w artykule jak zamocować magnes na stałe.