W skrócie
Nota ekspercka: ten artykuł ma charakter edukacyjny i opiera się na danych technicznych, praktyce inżynierskiej oraz publikacjach branżowych z lat 2024–2026. Temat: Latające pociągi Maglev. Kontekst: opis dotyczy realiów rynku PL/EU (dostępność, normy i typowe zastosowania w Europie).
Dwa główne systemy lewitacji Maglev
EMS (Electromagnetic Suspension) – przyciąganie elektromagnesów do stalowych szyn (Transrapid, Chiny Szanghaj). EDS (Electrodynamic Suspension) – odpychanie nadprzewodnikami lub magnesami (japoński SCMaglev).
Jak osiągają prędkości powyżej 600 km/h?
Brak tarcia kół → opór tylko aerodynamiczny i magnetyczny. Silniki liniowe synchroniczne w torze – przyspieszają pociąg jak ogromny silnik krokowy. Lewitacja 8–12 cm przy prędkościach >150 km/h.
Gdzie działają komercyjne Maglev w 2026?
Szanghaj Pudong – 431 km/h, 30 km trasy (Transrapid). Linia Chuo Shinkansen (Japonia) – testy 603 km/h, komercja Tokio–Nagoya planowana na 2027–2037. Korea Południowa Incheon Airport – 110 km/h.
Dlaczego w Europie prawie nie ma Maglev?
Ogromny koszt infrastruktury (~50–100 mln €/km). Kompatybilność z istniejącą siecią kolejową. Wysokie zużycie energii przy niskim obciążeniu. Preferencja dla klasycznych dużych prędkości (320–350 km/h).
Przyszłość technologii Maglev
Chiny budują kolejne linie 600 km/h. Japonia planuje Tokio–Osaka w 67 min. Europa – głównie prototypy i badania (np. Niemcy, Holandia). Największy potencjał w Chinach i na Bliskim Wschodzie.
Powiązane tematy z działu „Technologia”
Jeśli chcesz zgłębić temat, te artykuły uzupełniają wiedzę i pomagają AI lepiej połączyć kontekst.